Het falen van de voorbereiding is de voorbereiding van het falen

Confucius, Chinees wijsgeer, 500 BC



Vorige pagina


Over fiscale broekvagerij en vrijbuiterij...

3/05/2016

Over fiscale broekvagerij en vrijbuiterij…

Beide kunnen we niet goedkeuren en toch oogsten we deze maand weer een pak meldingen van zaken waar je broek toch van afzakt…

Broekvagerij nummer 1: de witte kassa. Kan u geloven dat nu nog steeds de helft (!) van de restaurants niet in orde is? Twee doorslaggevende argumenten zouden hier toch kortelings verandering in moeten brengen. Vooreerst zal de fiscus nu effectief boetes gaan uitdelen van minstens € 1.500,00 voor de overtreders. Anderzijds heeft de Minister fiscale amnestie beloofd voor de sector: gebruikers van de witte kassa zullen geen pertinente vragen krijgen in de zin van: “Tiens, meneer, sedert het gebruik van die witte kassa is uw omzet toch precies veel hoger dan vroeger, zou het kunnen dat u vroeger de weg naar uw officiële kassa soms een beetje kwijt was?”. Eigenlijk is dat een pracht van een argument om als belastingplichtigen in alle sectoren een witte kassa te eisen: ineens wordt de spons geveegd over uw fiscale zonden uit het verleden…

Broekvagerij nummer 2: kan u geloven dat zo’n 87.000 Belgjes vorig jaar hun  belastingaangifte “vergeten” zijn? De boetes zijn draconisch…laag: het start vanaf € 50,00 voor een eerste overtreding. En wij dan straks maar smeken dat u alle verantwoordingsstukken snel binnenbrengt zodat we uw aangifte tijdig kunnen indienen? Ter info: wie zweert bij een papieren aangifte dient dit jaar uiterlijk op 30 juni naar de postbus te hollen, wie zelf via Tax-on-web zijn burgerplicht vervult, moet uiterlijk op 13 juli de PC opgestart hebben. Wie wijs is en beroep doet op een accountant, weet dat die laatste tijd heeft tot 27 oktober om de aangiftenberg te verwerken. “Waarom durven we te poneren dat wijsheid leidt tot het beroep doen op een accountant?” horen we u al mompelen: welnu, het is weinig mensen gegeven de weg te vinden in 810 (inderdaad: achthonderd en tien!) mogelijke aangiftecodes, tenzij je er wat expertise door gewoonte in kweekt.Minister Van Overtveldt vindt die lawine aan codes echter goed nieuws, want een paar nieuwe codes betreffen nieuwe aftrekposten. Houzee, op naar de duizend codes, dan maar?

Maar er bestaat ook fiscale vrijbuiterij langs de kant van de Administratie. De Vlaamse belastingdienst is zich daar ferm in aan het onderscheiden. Na de waanzin over de dubbele belasting (schenk- én erfbelasting) op planningstechnieken met verzekeringen, komt men nu op de proppen met de beledigende aanpak van  schenkingen voor (bijvoorbeeld) Nederlandse notarissen (zie verder in deze nieuwsbrief) en dan zwijgen we nog over de onwettige interpretatie van management-, dan wel bestuurdersvennootschappen voor wat betreft van erfbelasting vrijgestelde familiebedrijven. En nu kondigt de grote baas van Vlabel doodleuk aan dat ze registratierechten gaan eisen bij het inroepen van het optioneel beding van terugkeer bij vooroverlijden van de begiftigde in een schenkingsakte van onroerende goederen. Zomaar, ineens, goh, omdat ze eens interessant willen doen? Het lijkt alsof keet schoppen daar op Vlabel tot regionale sport verheven is. Kniezen en slikken is ons deel, tot het al te gortig wordt en de rechtbanken (veel tijd en kosten later) de puntjes weer op de i zetten?

Het kind moet een naam hebben

U weet uit een vorige nieuwsbrief dat de criteria om als vennootschap “groot” beschouwd te worden, of als “KMO” door het leven te kunnen gaan of nu ook zelfs als “microvennootschap” aangesproken te kunnen worden, gewijzigd zijn. Het leidmotief is dat hoe kleiner je beschouwd wordt, hoe voordeliger bepaalde maatregelen voor je zijn. We denken aan notionele intrestaftrek, “éénmalige” sociale bijdrage van de vennootschap, hogere investeringsaftrek, de toepassing van het systeem van de liquidatiereserves en nog een heel arsenaal te kust en te keur meer.

Nu speuren onze Belgische pappenheimers natuurlijk naar dopingmanieren om dat balanstotaal wat naar omlaag te halen. Bijvoorbeeld door zaken niet én op actief én op passief te boeken, maar gewoon tegenover elkaar “af te netten” en enkel het saldo op debet of credit te boeken… En de overheid komt daar een heel eind aan tegemoet: geniet met ons mee.

Bankrekeningen in plus en andere in min? Vraag dat uw bank ze als één geheel aanziet en intrest op het saldo berekent: u mag vanaf dan enkel het saldo van het geheel aan rekeningen boeken. Kan een hele slok op de borrel schelen, hoor.

Enerzijds “bestellingen in uitvoering” en anderzijds “vooruitbetalingen op bestellingen”? Is uw bouwbedrijf lid van de Confederatie Bouw, dan mag u dat rustig, project per project, afnetten. Heeft u die lidkaart niet, dan moet u de toelating individueel vragen. (Vanwaar deze discriminatie? Ons een raadsel…)

Er is één grote “maar”: u mag dus creatiever zijn bij het “afnetten”, maar noem het nooit “compenseren”, want er staat in ons boekhoudrecht dat “compensatie” verboden is en dus fietsen we lustig om dat woordje heen en dan is alles OK. Inderdaad: als ’t kind maar een naam heeft…

Auteur: Jan Baert