Wie nog nooit een fout gemaakt heeft,
heeft nog nooit iets nieuws geprobeerd …

Albert Einstein, 1935



Vorige pagina


En daar gaan we weer?

2/02/2016

En daar gaan we weer?

Kalkoen op? Check! Champagneklutskes uitgedronken? Check! Alle vuurwerk afgestoken? Check! Zatte nonkel’s postichke weer recht op het hoofd gezet? Check! Eerste gekke fiscale capriolen van 2016 gesignaleerd? Check! Allez, daar gaan we dus maar weer…

Nog meer gaten in de schatkist…

…worden geslagen door twee fenomenen. Ten eerste heeft België blijkbaar - in alle stilte - een aantal rulings aanvaard die multinationals ferm bevoordelen. Europa vond dat niet fijn en eist dat de fiscus toch taxeert, het gaat maar liefst over een 700 miljoen euro. De regering zou dat liever niet doen (sic!) want die firma’s “gaan dat niet leuk vinden”. Allez, die 700 miljoen is blijkbaar overbodig, lang geleden dat we zoiets nog gehoord hebben.  Luik twee betreft een Fins bedrijf dat ons systeem van notionele intrestaftrek wel aardig klinken vond. Indertijd hebben ze namelijk goed naar Verhofstadt’s promotionele speech geluisterd en hopla, in 2008 een Belgisch vennootschapje opgericht dat uiteindelijk een eigen vermogen van meer dan 1 miljard (!) euro verzamelde en melken maar, die Belgische Schatkist… De BBI vond dat echter niet zo tof en poogde onder de noemer “misbruik” het hele verhaal te dumpen. Hebben we dat niet al meer gezien: er komt een interessante wet waarmee politici zich in de gazetten sympathiek kunnen voordoen, maar een leger ambtenaren houdt zich daarna bezig om de leukste kantjes eraf te vijlen? In alle geval: de rechtbank blijft Fins koel en geeft die Noormannen vrij spel. De Schatkist zal straks zo'n 200 miljoen euro extra lichter wegen… Wat hebben we geleerd? Dat de dooddoener “misbruik” geen fiscale toverspreuk is en dat volgehouden argumenteren dus altijd nuttig is.

Wat kan u daar nu mee doen?

Verder feesten, dat moet u doen. De BTW-administratie aanvaardt nu ein-de-lijk de aftrek van BTW op de organisatie van evenementen ter bevordering van de verkoop.  Dat dit publiciteit is, aanvaardden de rechtbanken keer op keer. “Neen, niets van” kwekte de fiscus steeds: “dat zijn kosten  voor onthaal van klanten en de BTW is dus niet aftrekbaar.” Maar vanaf nu dus blijkbaar niet meer. Hèhè, het eerste heuglijke fiscale feit van 2016 is al binnen.

Wat moet u echter zeker niet doen?

Doen zoals dat echtpaar uit de medische branche dat hun paardenhobby in een beroepsjasje draaide om de kosten ervan aftrekbaar te stellen van hun (hoge) inkomens…

Jarenlang aanvaardde de fiscus dat nog ook, maar na meer dan 10 jaar vond ze de permanente verliezen toch al te gortig en doekte ze het fiscale sprookje op. De theorie van het opgewekt vertrouwen ging ten onder aan het feit dat in casu een winstgevende exploitatie blijkbaar structureel niet haalbaar was. Bent u dan verplicht om als ondernemer winst te maken? Neen, zeker niet, maar wie constant putten graaft en blijft graven moet één goede raad ter harte nemen: stop met graven…

 

Sus Antigoon neutraliseert de belastingplichtige?

De eigenaar van bovenstaande naam was een spook dat Suske en Wiske goed gezind was en hetzelfde wenst onze minister Van Overtveldt van Financiën en Fiscale Fraudebestrijding zichzelf nu ook toe.  Hij zou namelijk de Antigoonleer in fiscalibus wettelijk verankerd willen zien. Wat kort door de bocht samengevat komt die leer erop neer dat onregelmatig verzameld bewijs niet per se uit de bewijsvoering moet geweerd worden. Dat zoiets een te duchten spook is, is nogal duidelijk. Willekeur troef dreigt het gevolg te zijn. We zullen onder andere “de ernst van de fiscale inbreuk” moeten afwegen tegen “de ernst van de begane procedureonregelmatigheid”: begin op een controle dus maar alvast met alles wat volgens u te ver gaat, te laten notuleren… Daarenboven zou tegenwerking van een belastingplichtige opgelost worden door de BBI-ambtenaren politionele bevoegdheden te geven: sidder ende beef! Ook het zwijgrecht zou ingeperkt worden: u zou dus hoe dan ook kunnen verplicht worden te “bekennen”, ook als u daarmee uzelf beschuldigt; een dwang die echter in ons strafrecht verboden is. Hoe ze deze tegenstrijdigheid dan willen oplossen, is nog koffiedik kijken. We voorspellen ellenlange procedureslagen en voor de overheid verloren processen en dus voor iedereen veel tijd- en geldverlies… En weet je uit welk onverwacht hoekje soms redding zal komen? De privacywet. Die verbiedt namelijk “stofzuigeroperaties”: het zo veel mogelijk informatie opzuigen om dan uit te pluizen of er iets nuttigs in zit en onderwijl fiscaal irrelevante persoonsgegevens van op de computers mee graaien.

Let wel: we pleiten niet voor een fiscaal far west waar de grootste outlaws de grootste buit binnenrijven, we houden enkel ons hart vast voor disproportionele overdonderende invallen en willen u meegeven dat enkel schapen zich willoos naar de slachtbank mogen laten drijven…

Auteur: Jan Baert